~Sweet Alice~ : Nekoichann Lolita Power!

แป้งสาลีเป็นแป้งที่ทำมาจากข้าวสาลี ใช้ทำขนมและอาหารได้หลายอย่าง เช่น ปาท่องโก๋ ขนมปัง โรตี เค้ก พาย คุกกี้ เกี๊ยว บะหมี่ ซาลาเปา ขนมเปี๊ยะ ฯลฯ
ในปัจจุบันแป้งสาลีที่ผลิตและออกจำหน่ายในท้องตลาดมีอยู่ด้วยกันหลายตราหลายยี่ห้อ แล้วแต่บริษัทผู้ผลิตจะกำหนด แต่ถ้าจะแบ่งชนิดของแป้งสาลีออกเป็นประเภทใหญ่ ๆ จะแบ่งได้ 3 ชนิด คือ
1. แป้งขนมปัง เป็นแป้งชนิดหนักมีโปรตีนสูง ต้องใช้ยีสต์หรือแป้งเชื้อเป็นตัวทำให้ขึ้นฟู เนื้อแป้งหยาบ เหมาะที่จะใช้ทำขนมปัง หรือขนมที่มีลักษณะคล้ายขนมปัง เช่น โดนัทยีสต์ พิซซ่า ปาท่องโก๋ โรตี หรือ ผลิตภัณฑ์จำพวกเส้นบะหมี่ แผ่นเกี๊ยว แป้งขนมปังที่มีจำหน่ายในท้องตลาด เช่น แป้งตรานกอินทรี แป้งตราห่าน แป้งตรากำแพงเมืองจีน
2. แป้งเค้ก เป็นแป้งชนิดเบาเนื้อแป้งละเอียด มีโปรตีนต่ำกว่าแป้งขนมปัง เหมาะที่จะใช้ทำขนมเค้ก และขนมที่มีเนื้อละเอียด เบา ฟู เช่น ขนมปุยฝ้าย ซาลาเปา แยมโรล ขนมไข่ แพนเค้ก ฯลฯ แป้งชนิดนี้ ใช้ผงฟู หรือเบคกิ้งโซดา เป็นตัวทำให้ฟู แป้งเค้กที่มีจำหน่ายในท้องตลาด เช่น แป้งตรากิเลนแดง แป้งตรากิเลนเขียว แป้งตราพัดโบก แป้งตราบัวแดง
3. แป้งสาลีธรรมดา หรือแป้งอเนกประสงค์ เป็นแป้งที่ทำมาจากข้าวสาลีชนิดเบาและหนักผสมกัน จึงเป็นแป้งที่ทำขนมจากแป้งสาลีได้ทุกอย่าง แต่ลักษณะของเนื้อขนมที่ได้จะต่างกับที่ใช้แป้งเฉพาะอย่างบ้างเล็กน้อย เช่น ถ้าใช้ทำขนมปัง ความหนืดของเส้นใย ขนมปังจะไม่ดีเท่ากับใช้แป้งขนมปังโดยตรง หรือเค้กที่ทำจากแป้งอเนกประสงค์ จะได้เนื้อขนมไม่นุ่ม หรือเนื้อละเอียดเท่ากับใช้แป้งเค้ก แต่แป้งชนิดนี้จะราคาถูกและหาซื้อง่ายกว่าแป้งชนิดอื่น แป้งอเนกประสงค์ที่มีจำหน่ายในท้องตลาด เช่น แป้งตราหัวกวาง แป้งตรากบ แป้งตราว่าว
ลักษณะของแป้งสาลีที่ดี
เพื่อที่จะได้ขนมคุณภาพดี ควรใช้แป้งสาลีที่มีลักษณะดังนี้
1. สีขาวสะอาด เนื้อละเอียด ไม่มีสิ่งเจือปน
2. แห้งสนิท ไม่มีตัวมอด ไม่มีกลิ่นสาบ
วิธีเก็บแป้งสาลี
1. เก็บในภาชนะที่มีฝาปิดสนิท เพราะถ้าแป้งมีความชื้นสูงจะทำให้แป้งเป็นตัวและขึ้นราได้ง่าย
2. เก็บในที่มีอุณหภูมิต่ำ ๆ เช่นเก็บไว้ในตู้เย็น

กรรมวิธีในการทำผลิตภัณฑ์อาหารจากแป้งสาลี
ผลิตได้ 4 วิธี คือ
1. ทอด
1.1 ทอดด้วยน้ำมัน ได้แก่ ปาท่องโก๋ โรตี ขนมหัวเราะ ขนมไข่นกกระทา โดนัท
1.2 ทอดไม่ใช้น้ำมัน ได้แก่ แพนเค้ก ขนมโตเกียว วอฟเฟิล ฯลฯ
2. อบ ได้แก่ ขนมปังต่าง ๆ เค้ก พาย พิซซ่า คุกกี้ ขนมเปี๊ยะ แยมโรล ฯลฯ
3. นึ่ง ได้แก่ ซาลาเปา ปุยฝ้าย ฯลฯ
4. ลวก เช่น เส้นบะหมี่ แผ่นเกี๊ยว

ที่มา http://dnfe5.nfe.go.th/ilp/occupation/45307/307.1.html

หลังจากมีมือถือเครื่องแรกในชีวิตไว้ใช้ตอนขึ้นปี 1 กาลเวลาผ่านไป นู๋ MOTO C350 ก็แก่ลงตามกาลเวลา ระบบภายในก็เริ่มงอแง สั่งอะไรไม่เชื่อฟัง แถม บางที ก็ดับเอาดื้อ ๆ ซะงั้นอ่ะ

แถม พักนี้เริ่มขี้เกียจ เวลาไปงานคอส งานอะไรพวกนี้ก็เริ่ม กล้องมัน หนักว่ะ อยากได้มือถือถ่ายรูปได้จังโว๊ยย
เสียงเรียกเข้าก็ด้วย อยากไ้ด้ mp3จัง มันทำอะไรง่ายกว่า poly อย่างเดียวอ่ะ

แล้วก็ มาจ๊ะกะเจ้านู๋ VS2 เนี่ยหล่ะ แหม แบบพับหน้าตา style J-phone so กรี๊ดสุด ๆ แถม หน้าจอสี 16.7ล้านสี เสียงเรียก true tone ถ่ายรูปได้ด้วย กล้องความละเอียด 1.3ล้านเชียวนะ แถมตอนแรกที่เช็คราคาศูนย์ อุ๊ย ต่ำกว่าที่คิด VS2 4500 VS3 5900 เอง กรี๊ด ๆๆ



จริง ๆ ตอนแรก อยากได้ VS3 มากกว่า ส่วนนึงเพราะได้ลองจับตัวเครื่องแล้ว รู้สึกมันกระชับมือดีกว่า แถม นะ เครื่องสีดำ เปลี่ยนหน้ากากแดง กรี๊ด สวยมัก ๆ ใส่หน้ากากดำ ก็ยังเท่ห์์ อย่างงามละคะคุณ แต่ พอไปลองเช็คจริง ๆ VS3 มีแต่เครื่องศูนย์ที่ซื้อศูนย์เลย แถม มีแต่สีบลอนส์อ่ะ หน้ากากก็ไม่สวย เลย เอ้า งั้น VS2 สีดำแล้วกัน (เพราะ ถ้าเครื่องดำ บานพับจะสีบลอนส์ ถ้าเครื่องบลอนส์ บานพับมันจะเป็นสีน้ำตาล ไม่เข้าแก๊บอ่ะ)


แถม อีนี่ เห่อลูกรักตั้งแต่ยังไม่ได้ซื้อเครื่องด้วยซ้ำ (ลองย้อนไปอ่าน blog เก่า ๆ ได้ 555)



มันซื้อเตรียมไว้ล่วงหน้าด้วยซ้ำ แต่กว่าจะเอามาประกอบเป็นรูปเป็นร่างจริง ๆ ก็นานเลยหล่ะ วันที่ซื้อเครื่องมานั่นหล่ะ


สภาพเสร็จสมบูรณ์


ซองมือถือ พึ่งซื้อเมื่อวาน แบบว่า เข้าแก็บสุด ๆ

มาว่ากันเรื่องกล้องดีกว่าเนอะ



ใครอยากดู ไซส์จริง ไปตาม link นี้เลย

ใช้ความละเอียดสูงสุด ขนาดใหญ่สุด แบบว่าภาพอลังสยอดสยอง ตกใจเลย



โหมด macro ชัดสุด ๆ (digicame sony ที่ใช้ใกล้ขนาดนี้ เบลอซะ)

ลองeffect ต่าง ๆ








อันนี้น่ากัวว่ะ

ที่สะใจมาก ๆ คือ multi shot system

เร็วสะใจมาก ๆ

แอบเสียดาย ตอนนี้กล้องไม่อยู่ที่บ้าน ไม่งั้นคงมีรูปตัวเครื่องสวย ๆ มาให้ดูมากกว่านี้ั

ทำไมรูป VS2 สีดำ มันหายากอย่างนี้ฟระ

review เค้าเขียนดีมาก ๆ เลย อันนี้

รู้สึกว่าจะเป็นของคนญี่ปุ่น แต่ หาไม่เจอจริง ๆ ว่า เป็นของใคร (ใครรู้ช่วยบอกด้วย จะได้ลง credit)

แบบว่า สุดยอด เหมือนมาก ๆ น่ารักสุด ๆ

อยากทำแบบนี้ได้มั่งจัง

ถ้าจะพูดถึงการทำเบเกอรี่คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผู้ที่เคยมีประสบการณ์ หรือผ่านงานด้านนี้มาก่อน แต่สำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มฝึกฝน หรือเริ่มสนใจคิดที่จะทำเบเกอรี่แล้ว การทราบความหมายของคำ

ศัพท์เฉพาะที่ผู้อยู่ในวงการเบเกอรี่นิยมใช้กัน จะทำให้ท่านเข้าใจการทำเบเกอรี่ได้ง่ายขึ้น

ตีขึ้นฟูเบา หมายถึง การตีไขมัน เช่น เนยสด มาการีน หรือเนยขาว จนส่วนผสมมีลักษณะเป็นครีมสีขาว มีปริมาตรเพิ่มมากขึ้น เมื่อใช้นิ้วแตะดู จะนิ่มมือ ไม่เหนียวต้านมือ คำว่า “การตีขึ้นฟูเบา” จะใช้ในการตีครีมปาดหน้าเค้ก การตีคุกกี้ การตีเค้กเนย ที่ต้องการให้ไขมันมีการจับอากาศ ฟูและเบา

ตีไข่ให้ข้นขาว หมายถึง การทำเค้กไข่ เช่น แยมโรล สปันจ์เค้ก จะตีไข่จนได้ปริมาตรสูงสุด และมีลักษณะที่ข้น มีสีขาวนวล ตีไข่ให้ข้นอยู่ตัว หมายถึง การทำเค้กไข่หลังจากตีไข่จนข้นขาวแล้ว เปลี่ยนเป็นความเร็วปานกลางของเครื่อง เติมน้ำตาลทรายตีต่อจนส่วนผสมอยู่ตัว สังเกตได้จากการที่เราปิดเครื่องตี จะยังคงเห็นริ้วของรอยตะกร้อชัดขึ้น หรือทดสอบได้โดยใช้พายยางกรีดดู ก็จะเห็นเป็นรอยกรีดของพายยางอยู่

ตีไข่ขาวตั้งยอดแข็ง หมายถึง การตีไข่ขาวด้วยความเร็วสูงสุดของเครื่อง จนกระทั่งปริมาตรของไข่เพิ่มมากขึ้น แล้วปิดเครื่อง จากนั้นยกหัวตะกร้อขึ้นดู จะเห็นว่าเป็นยอดแหลม เมื่อเขย่าตะกร้อแล้ว ยอดไม่ล้ม ก็แสดงว่าไข่ขาวตั้งยอดแข็งแล้ว

ตีแป้งกับเนยให้เป็นเม็ดร่วนๆ หมายถึง การตีแป้งกับเนยด้วยความเร็วต่ำ เพื่อให้แป้งหุ้มเนย มีลักษณะเป็นเม็ดร่วนๆ เล็กๆ เท่ากับเมล็ดถั่วเขียว เราจะใช้วิธีนี้ในการทำพายร่วน หรือการผสมเค้กเนยแบบเบลนดิ้ง (การผสมแป้งกับไขมันให้เข้ากันจนเม็ดแป้งถูกห่อหุ้มด้วยไขมันอย่างทั่วถึง หรือการทำสตรูเซลสำหรับใช้แต่งหน้าขนม)

นวดขนมปังจนขึงเป็นแผ่นฟีล์มบางๆ หมายถึง ขั้นตอนการทดสอบแป้งขนมปังที่นวดได้ที่แล้ว สังเกตได้จากเมื่อก้อนแป้งนวดจนเนียน ให้หยิบก้อนแป้งก้อนเล็กขึ้นมา แล้วขยายก้อนแป้งก้อนนั้นออก โดยใช้มือขยับขยาย จนมีลักษณะเป็นแผ่นฟิล์มบางๆ โปร่งแสง ก็แสดงว่านวดขนมปังได้ที่แล้ว

สปันจ์ขนมปังหมักจนเป็นเส้นใย หมายถึง การทำขนมปังแบบสองขั้นตอน โดยต้องหมักสปันจ์ไว้ก่อน เมื่อสปันจ์หมักได้ที่แล้ว เราสามารถทดสอบได้โดยการใช้นิ้วแหวกดู จะเห็นเป็นเส้นใย เหมือนใยหยาบๆ มีโพรงอากาศเกิดขึ้น แสดงว่าสปันจ์หมักได้ที่แล้ว

ที่มา: สารยูไนเต็ด คอลัมภ์ นานาสาระกับเบเกอรี่ ฉบับที่ 188 ธันวาคม

มีคนบางคนแง้ว ๆๆๆ มาหลายรอบแล้ว ว่าอยากกินคุ้กกี้นิ่ม ๆ แบบของแบรนหรู ๆ อย่าง มิสซิส ฟิลล์ ไอ้เราเองก็กว่าจะควานสูตรได้ สุดท้ายก็ต้องใช้วิธีเดิม พึ่งเจ้ากระต่ายโหด แต่สูตรที่เอามาก็แปลงแล้วอ่ะนะ

เรามาดูกันดีกว่า ว่า มันมีอะไรบ้าง แล้วทำยังไง



ส่วนผสม
-เนย ¾ ก้อน (ประมาณ 170 g)
-น้ำตาลทรายขาว ½ ถ้วย
-น้ำตาลทรายแดง ½ ถ้วย
-ไข่ 2 ฟอง
-ผงฟู 1ช้อนชา
-น้ำแต่งกลิ่นวานิลา 1 ช้อนชา
-เกลือ ½ ช้อนชา
-นมสด 2 ช้อนโต๊ะ
-แป้งตราว่าว 1ถ้วย
-แป้งตราพัดโบก 1ถ้วย
*แป้งไม่ต้องร่อนนะ เพราะเป็นสูตร home made
-ชอคโกแลตชิพ ½ ถ้วย
-มะม่วงหิมพานต์คั่ว ½ ถ้วย



วิธีทำ
-ตีเนยจนเป็นขึ้นเป็นสีเหลืองนวล ๆ ขาว ๆ
-ใส่น้ำตาลทรายขาว ตีๆๆๆๆ
-ใส่น้ำตาลทรายแดง ตีๆๆๆๆ
-ใส่ไข่ ทีละฟอง ใส่ฟองแรก ตีประมาณ 30วิ แล้วใส่อีกฟอง, นมสด และกลิ่นวานิลา ตีจนขึ้นฟู นุ่ม
-ใส่แป้ง ผงฟู เกลือ คลุกๆๆๆๆ ให้เข้ากัน
-ใส่ชอคโกแลตชิพและมะม่วงหิมพานต์คั่ว คลุกให้เข้ากัน
-หยอดเป็นก้อน ก้อนนึงประมาณ 1ช้อนโต๊ะ เว้นระยะห่างมาก ๆ (ขอที่หายใจหน่อย)
-อบ 190 oC ประมาณ 20นาที
-แซะออกจากถาดพึ่งให้เย็นบนตะแกรงที่ปูกระดาษไขไว้




แหม คุ้กกี้จากเตาร้อน ๆ เนี่ย มันอร่อยจริง ๆ ^^ นุ่ม นิ่ม แล้วก็ไม่หวานเกินไปด้วย (มันจะบ่นว่าหวานน้อยไปรึป่าวหว่า -_-'') สูตรนี้ ทำได้ประมาณ 30ชิ้น ขึ้นกับวิธีการหยอด

แหม ๆๆๆ มันน่าชงชาอย่าง English Breakfast มาจิบคู่กันจริง ๆ เลย

ติ้ง/ตุ้งติ้ง

อันตะกี้มันมีพูดถึงติ้งที่ปกนิสิต

ก็เลย เอ้า ไหน ๆ ก็ ไหน ๆ ลองรวมติ้งที่มีอยู่ซักรอบซิ



นี่คือรวมที่หาได้ตอนนี้ (บางอันหายไปแล้ว บางอันพัง บางอัน เพื่อนยืมไปไม่คืน)

จากซ้ายบน
-ติ้งร้บน้อง ได้ตอนถวายสัตย์หน้าพระรูป 2 รัชกาล (ไม่เคยใช้เลย เพราะยาวมาก)
-ติ้งภาคโฟโต้ พี่รหัสสายนอกซื้อให้ (อ้าวว ได้ข่าวว่าพี่เบลล์อยู่ภาคเคมีเทค)
-ติ้งโตโตโระ ของสัตวะ ซื้อมาจากเจ้าโย (ได้ข่าวว่ากล่อมคนไปหลายกว่ามันจะได้คลอดออกมา)
-ดอกไม้ม่วงง ๆ พึ่งซื้อวันนี้เอง ลองติดแล้ว น่ารักสุด ๆ
-กุหลาบ อันนี้ก็ตุ้มหู เป็นกุหลาบกระดาษ เยินง่ายมาก ๆ ซื้อที่ตลาดนัดจุฬา ตอนนั้นคู่ละ 20 หารกะเพื่อนคนละข้าง
-ติ้งภาค No.2 น้องหมีฝนดาวตก ชอบ สายมันเยอะดี
-ติ้ง Mr.P โดนบักคับหลอกล่อให้ซื้อ อันนี้จริง ๆ ไม่เคยใช้เลย เพราะมันขาว ติดบนปกแล้วกลืน มองไม่เห็น
-ติ้งพระเกี้ยว ซื้อตอนเข้าปี 1 แต่ พูดก็พูดเหอะ จริง ๆ ไอ้นี่ก็ ผิดระเบียบจุฬา

ตรงกลาง 2 อัน
-ติ้งคณะ ได้ตอนวันพัฒน์คณะ จำได้ว่าเป็นวันเสาร์ ใครไม่มาไม่ได้ติ้ง (ของผู้ชายเป็นสร้อยอะตอม) ตอนพิธีมอบ ทำที่ลานกลางตึก Phy แบบว่าซื้งมาก พวกพี่ ๆ staff เชียร์ยืนล้อมด้านบนร้องเพลง + โปรยใบจามจุรีลงมา ในขณะที่พี่ ๆ บัณฑิต จะเป็นคนสวมให้ (ใกล้ช่วงรับปริญญาพอดี พี่ ๆ เค้ามาซ้อม +ถ่ายรูป)
-ติ้งมหาวิทยาลัย

แบบว่า จริง ๆ 2 อันนี้เท่านั้น ที่จะถูกระเบียบ

คนไม่ได้อยู่จุฬาอาจจะสงสัย ว่าแล้วมันจะติดยังไงใช่ม๊ะ

มันต้องมี option อีกชิ้น



กระดุมพระเกี้ยว แล้วก็เอาไอ้ห่วงนั้นคล้อง ๆ เข้าไปนะแระ

ต่อ ๆ ด้านล่าง
-ธงแคนาดา-ไทย ได้มาจากไหนหว่า ไม่เคยใช้เลย
-กาน้ำชา+ถ้วยชา อันนี้ได้ตอนปีใหม่ เมื่อซัก 3 ปีที่แล้ว มาคู่กัน แต่ไม่ค่อยได้ใช้เพราะพออยู่บนปกจริง ๆ มันไม่สวย
-Hokkaido อันนี้เป็นของฝากจากญี่ปุ่น (นี่ก็ยังไม่ได้ใช้ เพราะพึ่งทุบไข่ออกมาได้ม๊ะกี้เอง)
-โตโตโระตัวหย่าย ๆ นี่ก็ไม่เคยใช้เป็นติ้ง เพราะมัน หนักมาก ดึงปกเละ


กุหลาบ

จำไม่ได้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กลายเป็นคนบ้าลูกไม้ ชุดกระโปรงฟูฟ่อง แล้วก็ กุหลาบ

คาดว่า คงเป็นเพราะชอบ Malice Mizer กับ Larien แน่ ๆ เลย (ทำไมเดี๋ยวนี้ข้อมูล Larien มันหายากจิง)







ก็เลย แบบว่า เจอกุหลาบแล้ววิ่งเข้าหา



นี่เจอที่ศูนย์หนังสือ ราคาไม่กี่บาท



รวม series กุหลาบ เท่าที่มีอยู่ใกล้มือ

กระดุมกุหลาบจากสำเพ็ง สวยมาก ๆ (แต่ยังไม่รู้จะเอาไปทำอะไร 555)


แหวน

นี่ก็จำไม่ได้ ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่ชอบใส่แหวน

แต่ถ้าไม่ใช่วงถูกใจจริง ๆ ก็ไม่ซื้อ



ไม่มีที่วางอย่างแรง น่าเกลียดสุด ๆ เอาดินสอกดมาวางเนี่ย 555



วงสีเงินลายกางเขนคือวงที่ใส่อยู่ทุกวันนี้ ทนมาก ใส่มา 3 ปีแล้ว รักมาก ๆ เลย
ส่วนวงติดกันทางขวา โทรมสุด ๆ แต่นี่ก็สุดที่รัก แหวนแกะสลักชื่อ Lucifer ที่ตอนนั้น เจียดตังค์ทำตอนอยู่ ม.4



series Lucifer ที่อยู่กะตัวตลอดช่วงม.ปลาย แหวนแกะสลัก สร้อยข้อมือตัวอักษร เข็มติดกระเป๋า 3ชิ้นนี้ ถึงจะเก่า + โทรมมาก ๆ แล้ว แต่รักมาก ๆ ยังไง ๆ ก็ทิ้งไม่ลง

ลูกไม้

อะไรเอ่ย....



อ๊ายย อย่าพึ่งคิดไปไกลนึกว่าเอากล่องunderwear มาให้ดูนะ

นั่นมันโบว์ผูกผมตะหาก

รวม ๆ แล้วก็ โหลนึงพอดี

ซื้อตอนไปสำเพ็งคราวก่อน ด้วยความบ้า + หงุดหงิดราคาสุดแพงที่ขายตามสยาม

คริ ๆๆๆ อยากมานานแล้ว วันนี้ก็ผูก ดูแล้วโลลิดีออก ชอบ



นี่คือครบset จริง ๆ ^^ โลลิดี ชอบ ๆ
ในที่สุด แฟชั่นก็วิ่งมาหาเรา เพราะเราจะไม่วิ่งตามแฟชั่น

เพราะ่ช่วงนี้กำลังคิดอยู่ว่าจะซื้อมือถือตัวใหม่ (น้องโมโต๊ะมันรวนแร้วว) แถม ไอ้ตัวที่อยากได้ มันก็หน้าตา J-phone สุด ๆ ก็เลย กำลังคิดอยู่ว่าอยากได้สายห้อยแบบคิขุ ๆ โกธิคหน่อย ๆ

วันก่อนก็เข้า net แล้วเจอเจ้านี่











อ๊างงงง series Pure Lolita น่ารักสุด ๆ กรี๊ดดดด

วันก่อนเลยลองไปส่อง ๆ ดูที่ร้านเนโกะจังที่29พลาซ่า เห็นตัวสีดำ กะ ม่วง ราคา ประมาณ 300-400
แบบว่า ชั่งใจนานมาก ก่อนจะเดินจากไป (อ้าวว)

แล้ววันนี้ พอเดินตลาดนัดที่มหาวิทยาลัย ก็เจอ เจ้านี่



"พี่ ตัวนี้เท่าไหร่อ่ะ"
"สี่เก้า"

ห๊ะ สี่เก้า !! มัน 49 หรือ 490 ฟระ

"สี่เก้าเนี่ย ..."
"สี่สิบเก้าบาทค่ะ"

โอ้ว ชัด แล้วก็ควักกระเป๋าอย่างทันใด

"เนี่ย ของแท้นะน้อง มันหนีภาษี ส่งจากจีนเลย ไม่ได้ผ่านญี่ปุ่นก่อน"

โธ่ พี่ มันจะจริง จะปลอม ให้มันดูน่าร๊ากกก ขนาดนี้ หนูยอมค่า ถึงจริง ๆ อยากได้ตัวดำหรือม่วงมากกว่าก็เถอะ
(แต่ดูจากรายละเอียด คาดว่าของจริง)



จากนั้นก็ ไปหาไอ้กระต่ายโหด ที่นัดกันไว้ที่ แพลตินัม ประตูน้ำ (นัดไว้อยู่แล้วว่าจะไป window shop ถ้าไม่มีอะไรโดนใจจริง ๆ)

ลงรถเมล์สาย 79 ก็เห็นยายคนนึงนั่งขายต่างหูอยู่ คู่ละ 10 บาท
แอบโฉบ ๆ เข้าไปดู ไม่ได้กะอะไร เพราะตัวเองก็ไม่ได้เจาะหู

แต่แล้ว ก็เจอคู่นั้น ที่เหลืออยู่คู่เดียว



ม่วงซะด้วย

เอามาทำติ้งติดปกเสื้อนิสิตดีกว่า hohoho

เพราะอันเก่าใกล้เน่าแล้ว




และแล้ว เมื่อเจอหน้า ในที่สุดชั้นก็ได้ของขวัญวันเกิดชิ้นแรกในรอบปี



อ๊า แอนนา ชั้นรักแก มักคุโระคุโระสุเกะ จัง น่าร๊ากที่สุดเลย จุ๊บ ๆ
(อย่าสงสัย ถ้าของขวัญจากเจ้าสุดที่รักละก็ ปลงแระ ปีที่แล้ว เกิดเดืิอน 6 กว่าจะได้ตั้งเดือน 9 เดือน 10 แนะ แต่ แหม แค่ให้ก็ดีใจแล้วว ^^)

เดินไปเดินมา อ๊างง ชุดที่เอามาadap คอสโกธิค เต็มไปหมดเล๊ยยยยยย
อ๊างง ลูกไม้ ๆๆๆๆ กรี๊ดๆๆๆๆ

และแล้ว ดวงชะตาเราจะได้อยู่ด้วยกัน



ค้นพบได้ในราคา 120



สายห้อยยาวไปหน่อย แต่ม๊ะเป็งราย ๆ ประเด็นเราอยู่ที่ตัวคิตตี้จัง



แต่ ลายที่สายมันก็สวยจริง ๆ นะ







หลังจากนั้นก็ไม่ได้อะไรเพิ่ม (นี่ชั้นเดินที่นั่นตั้ง4ชั่วโมงได้แค่นี้เหรอเนี่ย)

หลังจากกลับมาถึงพารากอน (เพราะต้องมาเอากระเป๋าที่ฝากไว้)
ก็เดินเข้าไปดู ๆ ของใน goumet ซักหน่อย เพราะอยากกินถั่วเน่า(natto) ขึ้นมา

ชิ กล่องเล็กหมดอ่ะ

อด -_-''

แต่แล้ว เราก็ได้พบกัน



จริง ๆ มันคือ คุกกี้ home made ยี่ห้อ Royal Heritage ที่ปกติ เดินผ่านไปมา ก็มอง ๆๆๆ เพราะกล่องมันสวย แต่ไม่มีปัญญาซื้อ
แต่แล้ว วันนี้ ก็เจอกล่องจิ๋ว ราคา 25 บาท



จากการจับ ๆ ดู คาดว่ามันมีอยู่ 1 ชิ้น

เอาน่า ๆ 25บาท ค่ากล่องสวย ๆ คุกกี้เป็นของแถม



ด้านข้างยังสวยเลยย

สรุป วันนี้ได้ของน้อยกว่าที่คิดไว้เยอะ ทั้ง ๆที่เดินจนปวดเท้า (แล้วใครใช้ให้แกใ่ส่รองเท้าส้นเกือบนิ้วครึ่งไปเดินแบบนั้น แถมยังกลับสยามโดยการเดิน แถมแวะดูของที่Big C ราชดำหริ ด้วยละฟระ)
แต่ของที่ได้ คุ้ม สุด ๆ ชอบอ๊า

โฆษณาเฉลิมพระเกียรติมีออกมาหลายตัวด้วยกัน แต่เชื่อว่า ตัวหนึ่งที่ประทับใจหลาย ๆ คน คือชุด "In your heart"

พูดตามตรงว่าชอบตัวนี้ตั้งแต่ดูครั้งแรก creative ทำได้ดีมาก ๆ สื่อดีสุด ๆ โดยเฉพาะ ส่วนที่ ฝรั่งไม่เข้าใจ







"Excuese me, who is he? Why he is everywhere?"
"ในหลวง"
"I don't understand"
"ใน....in...."
"In your heart."







ใครที่ชื่นชอบโฆษณานี้ สามารถชมonline หรือ download ได้ ที่นี่
หรือ donwload ได้จาก savefile


"I didn't see just a picture of the king. I see the heart of Thai people."



ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

จริง ๆ ก็เล่นมานานแล้วหล่ะนะ แต่งตัวตุ๊กตาเนี่ย หลาย ๆ คนคงได้เห็นมาตั้งนานแล้ว

สำหรับ web ที่เราเล่น ก็ นี่เลย eLouai

อันที่เราเล่นก็จะเป็น Candybar Doll Maker 3

เรียกได้ว่า ทำได้ดีกว่า ver.2 เยอะ มาก ๆ ระบบsupport อะไรก็ดีกว่าเยอะ คำอธิบายก็ง่าย

อ้อ สำหรับพวกที่ใช้ browser แปลก ๆ เช่น fire fox, opera เนี่ย อาจจะเล่นไม่ได้นะ แนะนำ IE มากกว่า

เอามาโชว์ตัวที่ทำสำหรับ ver. นี้แล้วกัน

เริ่มจาก in trend สุด ๆ เรารักในหลวง




ตัวปกติเราเอง





สำหรับ pinkจัง ver.




series ชุดนักเรียน









ลองไปเล่นกันดูนะ

แฮะๆๆๆ ไ้ด้โอกาสเปลี่ยนset ผ้าปูที่นอนซักที

ใครที่ดูมาตั้งแต่ blog เก่าคงจำได้ว่า set เก่าจะเป็นสี เขียว-ขาว



มาคราวนี้เรามาแนวใหม่ (แต่ยังคงยึดถืดสีพื้นไม่มีลายไว้อย่างเหนียวแน่น - เพราะใครไม่รุ๊)

ชมพูสดใสทั้ง set !!!



เอ้า ไหน ๆ ก็ ไหน ๆ รวมญาติ เจ๊ยย!! ม่ายช่าย รวมตุ๊กตาในห้องหน่อยซิ



เฮะๆๆๆๆ ถ้าปกติเป็นแบบนี้ต้องนอนไม่ได้แน่เลย

และ นี่คือสภาพในเวลานอนจริง ๆ



เห็นไอ้สาย ๆ ดำ ๆ นั่นมั๊ยละ นั่นหล่ะ เกือบพันคอตายทุกคืนเลย 55555

ไปละค่า


/me นับถอยหลัง อีกไม่กี่นาทีแล้ว กรี๊ด ๆๆๆ

พรุ่งนี้จะต้องดีขึ้น

พรุ่งนี้ จะต้องมีความสุข